Η άποψη του ετυμολόγου.

Μόνα [απ' το μένω, αρχ. <Ι.Ε. *men, πρβλ. σανσκρ. amamam (είμαι ακίνητος), λατ. maneo, mansio (σπίτι), αρχ. ιρλ. ain-mne (υπομονή)]: «είμαι ακίνητη (ποζάρω) υπομονετικά στο σπίτι». Λίζα (ως αναγραμματισμός του «ζάλη», με αναβίβαση τόνου): «έχω τόσο σοβαρή εξασθένηση της αίσθησης της ισορροπίας, ώστε (νομίζοντας, η τάλαινα, ότι έτσι θ’ αποτρέψω την πτώση) πλέκω τα χέρια μου και χαμογελώ αινιγματικά».
Μόνα Λίζα: μοντέλο πάσης επισφαλείας.

σελ. 101, 99+1 απόψεις για την Τζοκόντα, Hervé Le Tellier, μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. Opera, 2000.