Λεξικογραφικά και γλωσσικά.

Μικρά συμβολή στην λεξικογραφική τέχνη. Επέλεξα λήμματα τα οποία περιστρέφονται γύρω από το όργανο της γλώσσας. Το πρώτο από αυτά ερευνά τη φύση της εμμονής των ανθρώπων που ασχολούνται επιστημονικά και μη με τη γλώσσα. Αυτά είναι λήμματα, αυτή είναι η μέθοδος:

γλωσσικός αυνανισμός: ο γλωσσικός αυνανισμός εκτελείται τη συμπράξει δύο γυναικών, η μεταξύ ανδρός τε και γυναικός. Ούτος συνίσταται εις την αμοιβαίαν εισχώρησιν της γλώσσης εντός του στόματος, του κολεού ή της πρωκτικής έδρας, γλύψιμον της βαλάνου του ανδρικού πέους, όταν η πράξις αύτη λαμβάνη χώραν μεταξύ δύο ετεροφύλων. Η βλενογόννος ιδιότης της γλώσσης κατά πολλά αφομοιουμένη προς τα βλεννώδη μέρη των γεννητικών οργάνων, εγείρει την φαντασίαν, ερεθίζει τας ερωτογενείς εστίας και προκαλεί τας ηδονικάς εκχύσεις.

γεύσις: (ουσ. goût), μία των πέντε αισθήσεων, αισθητήριον όργανον της ενεργείας διαφόρων ουσιών. Η γλώσσα παίζει σημαντικόν ρόλον κατά τας ηδονικάς στιγμάς της σαρκικής μίξεως. Συντελεί εις την τελείαν διέγερσιν των γεννητικών οργάνων λόγω των βλεννωδών αυτής συνθέσεων.

γλείψιμον: (ουσ. léchement), το διά της γλώσσης θώπευμα γλοιώδους μέρους της σαρκός προς απόλαυσιν ηδονής, η θωπεία διά της γλώσσης.

γλώσσα: (ουσ. langue), σαρκώδες και πεπλατυσμένον όργανον της γεύσεως και της φωνής εις τους ανθρώπους. Η γλώσσα εντός του στόματος κρυπτομένη είναι επίσης όργανον του έρωτος, προκαλούσα και προπαρασκευάζουσα την συνουσίαν εις τα φύλα. Ούσα βλεννώδης κατά τας ερωτικάς περιπτύξεις, αι θωπείαι της εισιν ηδονικαί όπως εκείναι των χειλέων, μάλλον δ’ ερεθιστικαί ένεκεν της ευκινησίας των. Όταν η γλώσσα συμμετέχη εις το φίλημα, καθιστά τούτο απείρως ηδονικώτερον, δέον όμως εις τους γλωττισμούς τούτους να συμμετάσχωσιν αμφότερα τα φύλα κατά τας περιπαθείς περιπτύξεις των. Η γλώσσα διατρέχουσα θωπευτικώς ολόκληρον το σώμα της γυναικός εναποθέτει φίλημα θερμόν επί του φύλου αυτής. Η γαργαλιστική ενέργεια αυτής επί της κλειτορίδος, ανδρικού αιδοίου ή πρωκτικής έδρας, ως το πάλαι παρά τοις γυναιξί της Λέσβου ειθίζετο, προξενούσα υπερτάτην ηδονήν, δύναται να έχη οικτρά αποτελέσματα επί της υγείας και των αισθημάτων των συνευρισκομένων. Κατά τον Αίσωπον η γλώσσα είναι το καλλίτερον και το χειρότερον πράγμα εν τω κόσμω (όρα λ. καταγλωττισμός).

γλωσσίδιον: (ουσ. petite langue), μικρά σαρκώδης προεξοχή του σώματος. Κατ. επέκτ. γλωσσίδι, clitoris, η κλειτορίς του γυναικείου αιδοίου.

γλωσσοστοματικόν (φίλημα): (baiser buccolingual), συνιστάμενον εις την, διά στοματικών φιλημάτων και στενής ενώσεως των χειλέων, εισχώρησιν εναλλάξ της γλώσσης των συνευρισκομένων εντός της κοιλότητος του στόματος και γαργαλισμόν του ουρανίσκου.

καταγλωττισμός: (cataglottisme) η δια φιλήματος διολίσθησις της γλώσσης εντός του στόματος των ερώντων. Σαφέστερον, είναι φίλημα όχι στόματος με στόμα, αλλά γλωσσοστοματικόν, εφαρμοζόμενον δι’ ενώσεως των χειλέων και εισχωρήσεως της γλώσσης εντός της κοιλότητος του στόματος και εκτελούμενον more columbino ήτοι κατά τον τρόπον (du bequetage des colombes) του ραμφοκοπήματος των περιστερών.
Τον καταγλωττισμόν εφαρμόζουν οι Maraichins, κάτοικοι της χώρας του Mont της Γαλλίας ευθύς ως φθάσωσιν εις την ηλικίαν της αναπτύξεως γεννητικών ορμών, ίνα οι νέοι και αι νέαι γνωρισθώσι καλύτερον προ της δοκιμαστικής γεννητικής πλησιάσεως (συνουσίας). Ώστε ο καταγλωττισμός ουδεμίαν έχει σχέσιν με την συνουσίαν.
Το φίλημα του καταγλωττισμού (more columbino) οι νέοι Μαραιχινοί εκτελούσιν εις στάσιν ορθίαν εν δημοσία οδώ ή καθήμενοι εν πανδοχείω.
Η γεννητική συνουσία (μίξις σαρκική) ήτις συχνά ακολουθεί τον καταγλωττισμόν, είναι τοπικόν έθιμον ούτινος ο εθνικός σκοπός αποβλέπει εις την προ του γάμου δοκιαστικήν εγκυμοσύνην. Το διά καταγλωττισμών φίλημα δύναται να μεταδώση εις τους αλληλοασπαζομένους σωρείαν νοσημάτων.

Ανδρέα Παντ. Μαρουλή, Κώδηξ Ερωτολογίας (μεθ’ ερμηνείας εις την γαλλικήν), εκδ. Δελφίνι, Αθήνα 1994 (α΄ έκδοση: 1933).

Η άποψη του ετυμολόγου.

Μόνα [απ' το μένω, αρχ. <Ι.Ε. *men, πρβλ. σανσκρ. amamam (είμαι ακίνητος), λατ. maneo, mansio (σπίτι), αρχ. ιρλ. ain-mne (υπομονή)]: «είμαι ακίνητη (ποζάρω) υπομονετικά στο σπίτι». Λίζα (ως αναγραμματισμός του «ζάλη», με αναβίβαση τόνου): «έχω τόσο σοβαρή εξασθένηση της αίσθησης της ισορροπίας, ώστε (νομίζοντας, η τάλαινα, ότι έτσι θ’ αποτρέψω την πτώση) πλέκω τα χέρια μου και χαμογελώ αινιγματικά».
Μόνα Λίζα: μοντέλο πάσης επισφαλείας.

σελ. 101, 99+1 απόψεις για την Τζοκόντα, Hervé Le Tellier, μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. Opera, 2000.